Taka tam rodzina adopcyjna, Takie tam różne

Taki tam QUIZ na otarcie kataru

stress-391657_960_720

Latorośl chwilowo niedomaga, więc siedzimy dzisiaj obie na zwolnieniu. Nie wiem, czy to normalne, ale ilekroć nie mogę iść do pracy, ogarnia mnie poczucie winy. Czuję, jakbym kogoś oszukiwała lub miała coś na sumieniu – mimo że naprawdę rzadko choruję i nigdy nie brałam żadnego „lewego” L-4. Nawet nie wiem, jak się takowe załatwia. W każdym razie moment, w którym muszę zadzwonić do pracodawców i powiedzieć, że nie będzie mnie w szkole, jest dla mnie źródłem ogromnego stresu. Tak czy siak, dodatkowy wolny dzień na pewno nie poszedł na marne. Przynajmniej nadgoniłam trochę papierkowej roboty. Drugim plusem obecnej sytuacji jest fakt, że po raz pierwszy od sierpnia mam chwilkę na tak zwane bzdury. Z tej okazji stworzyłam dla Was quiz dotyczący… yyy… szeroko pojętego Księżniczkowania. Odpowiedzi można zamieszczać w komentarzach 🙂 . Prawidłowe rozwiązanie wraz z listą zwycięzców podam w kolejnym wpisie.

quiz-2074324_960_720

  1. Zapytana o swoje imię, Księżniczka odpowiada:

a) Księżniczka

b) Ićka

c) Mimi

d) Kuku

  1. Idealną porą na zjedzenie kruchej, chrupiącej buły, jest:

a) Spacer

b) Śniadanie

c) Podwieczorek

d) Chwila tuż po odkurzeniu mieszkania przez rodzica

  1. Na żądanie Jej Księżniczkowej Wysokości P. i ja naprzemiennie paradujemy po domu w:

a) Fartuchu w Minionki

b) Czapie w kształcie kota

c) Kaloszach

d) Różowym śliniaku

  1. Ile razy z rzędu Księżniczka może słuchać piosenki o pingwinku, zanim jej się znudzi?

a) Cztery

b) Osiem i pół

c) 7(2+8-3):1+14,56×0,73

d) Tyle, ile pompek potrafi zrobić Chuck Norris*

  1. Dlaczego Księżniczka, mając półtora roku, nosi ubranka na 3-4 latka?

a) Oversize jest w modzie

b) Jakoś tak jej się urosło czy coś

c) Odzież w sieciówkach pochodzi głównie z Chin, więc i rozmiarówkę ma chińską

d) Kupujemy jej ubrania wielosezonowe, co się będziemy rozdrabniać

  1. Jak robi pingwinek? (Kto czytał niedawno komentarze pod blogiem, ten wie)

a) Tip-top lub tup-tup

b) Kwa-kwa lub kua-kua

c) Kaboom! lub… Kaboom!

d) Taś-taś lub aś-aś

 

I na koniec pytanie otwarte, tym trudniejsze, że sama nie znam na nie odpowiedzi…

  1. Gdzie Księżniczka upchnęła (dodam, że w ciągu maksymalnie 10 sekund) zaślepkę od kontaktu? Wzięła do ręki i rozpłynęła się w powietrzu… na szczęście zaślepka, nie Księżniczka. Jakieś sugestie? Dla wirtualnego znalazcy przewidziana specjalna nagroda.

 

*W razie gdyby ktoś nie znał tego starego dowcipu:

  • Ile pompek potrafi zrobić Chuck Norris?
  • Wszystkie!
Reklamy
Takie tam różne

Potwory z głębin i reszta menażerii

Podobno podczas naszego pobytu nad Bałtykiem w jednym z mieleńskich hoteli ludzie potruli się salmonellą. Jako że Polak Polakowi zawsze dobrze życzy, medialne wzmianki o tym zdarzeniu były okraszone najszczerszymi wyrazami współczucia, w  stylu: „Dobrze im tak, 500+ na wakacjach” czy też „Do Mielna jeździ tylko patologia” lub bardziej wyrafinowanych: „Janusz z Grażyną i Sebastianem będą rzygali za parawanem”. I to jest właśnie ten moment, w którym czuję, że muszę coś sprostować. Turyści nad polskim morzem to nie tylko Janusz, Grażyna, 500+, parawany i salmonella. Galeria postaci jest o wiele bogatsza i ciekawsza!

fonsz

Wąż piaskowy

Bardzo pospolity gatunek. Wypełza na plażę bladym świtem i wygrzewa się w słońcu aż do jego ostatnich promieni. Żywi się lodami Bambino oraz piwem przechowywanym w mokrym piasku. Można go poznać po czerwonej (rzadziej złotobrązowej) skórze, którą często zrzuca całymi płatami, co jednak nie zniechęca go do dalszego opalania. Najczęściej leży na otwartej przestrzeni, czasem także chłodzi się w morzu lub kryje za krzewami parawanowymi. Można go wtedy wywabić okrzykami: „Prażona kukurydza, mrożona kawa, jagodzianki, zimne piweczko” lub „Nawet Neptun wyszedł z wody, żeby zjeść Bambino lody”.

beach-1436821_960_720

Klasyka gatunku

Skoro jesteśmy przy plażowaniu, to nie można ich pominąć: łysiejącego pana z brzuszkiem zakrytym rozciągniętym białym podkoszulkiem, obowiązkowo noszącego klapki i skarpetki… oraz towarzyszącej mu pani z widoczną nadwagą, w wielkim słomianym kapeluszu i plastikowych okularach przeciwsłonecznych, dla której ikoną stylu jest Mamoniowa z „Rejsu”. Pobyt nad wodą rozpoczynają od rozbicia parawanu, wbijanego w piasek klapkiem i najlepiej otaczającego ich całkowicie – bo po co komu widok na morze?

penguin-156669_960_720.png

Bałtyckie pingwiny

To my! I wcale nie dlatego, że lubimy zimno. Pingwinią rodzinkę można poznać po tym, że na jej czele pingwinim kroczkiem człapie roczne pingwiniątko, a za nim w identycznym stylu  stroskani rodzice, w razie czego osłaniający pisklaka skrzydłami, żeby nie spadł z promenady albo przypadkiem nie odfrunął – taki maluch przecież jeszcze nie wie, że nie umie latać, więc może mu się niechcący ta sztuka udać i co wtedy? Pingwin i Pingwinowa zwykle mają bardzo sprecyzowane wymagania dotyczące zakwaterowania i wyżywienia: najbardziej atrakcyjna miejscówka to taka pomiędzy placem zabaw, placem zabaw a placem zabaw i względnie niedaleko od plaży.

pool-690034_960_720

Royal Family na urlopie

Ten gatunek zamieszkuje wyłącznie hotele cztero- i pięciogwiazdkowe, najchętniej z basenem, prywatną plażą i oddzielnym pomostem. Jego przedstawiciele wybrali Mielno tylko dlatego, że Emiraty są już passé, a na Malediwy nie można dolecieć z Radomia. Przeważnie gardzą pieszym transportem, miejscami publicznymi i przesmażonymi frytkami. Dlatego też stołują się jedynie w hotelowej restauracji, ewentualnie jeżdżą (koniecznie samochodem) do modnych wśród wyższych sfer lokali w sąsiednich miejscowościach. W innych przypadkach rzadko opuszczają swoją luksusową enklawę. Zarażenie salmonellą po prostu nie może ich dotyczyć, wszak wiadomo, że bakcyl wybiera tylko ofiary z czterocyfrową wypłatą i nigdy nie odważyłby się zaatakować Royal Family.

advertise-768067_960_720

Łowca okazji

Interesujący gatunek drapieżnika. Ma silnie rozwinięty instynkt łowiecki, dzięki któremu zaraz po przyjeździe wie już, gdzie można zjeść dwa dania w cenie jednego, gdzie jest najtańsze piwo, a gdzie w godzinach szczytu nie ma tłumów. Zwykle porusza się na czele stada, dając sygnały głośnymi okrzykami i nerwowymi ruchami kończyn, kiedy tylko zobaczy wolny stolik w restauracji, krótszą kolejkę do kasy w supermarkecie albo obniżkę cen pamiątkowych skarpetek z napisem „Wilk morski”.

man-2555188_960_720

Niemiecki emeryt

Nosi szorty, koszulę z krótkim rękawem, okulary polaryzacyjne i kaszkiet albo kapelusz. Porusza się pieszo lub mercedesem, ewentualnie audi bądź volkswagenem. Głośno mówi, żeby nikt nie miał wątpliwości co do jego pochodzenia. Robi mnóstwo zdjęć – najczęściej budynków lub innych obiektów, najrzadziej towarzyszącej mu żonie. Stołuje się w lokalach serwujących bigos, pierogi, schabowego i piwo regionalne, które następnie z grymasem niezadowolenia porównuje z rodzimym. Chętnie stosuje nieliczne znane mu polskie zwroty, głównie grzecznościowe. Zostawia wysokie napiwki w euro, a obsługa jeszcze długo po jego wyjściu zastanawia się, dlaczego wolał spędzić urlop w takiej dziurze, zamiast na niemieckim wybrzeżu…

hat-1427027_960_720
Nie znalazłam odpowiedniego zdjęcia 😦

 

Miss promenady

Najwyraźniej dba o bezpieczeństwo, bo jest widoczna z daleka. Wszystko to za sprawą odblaskowych kolorów, w które jest odziana: żarówiastych zielonych spodenek, pomarańczowej bluzki i lakierowanej różowej torby. Sama również się świeci od samoopalacza z brokatem. Często nosi ogromny słomkowy kapelusz z wielką kokardą. Nie gardzi też pobrzękującą biżuterią. Jej ciało zdobią wymyślne tatuaże z henny, a głowę supermodne w tym roku kolorowe afrykańskie warkoczyki. Zazwyczaj porusza się w towarzystwie przyjaciółek z tego samego gatunku, rzadziej nieprzyciągającego uwagi samca.

thumb-1006395_960_720

Malkontent

Zdarzyło mu się raz być na urlopie w Bułgarii/NRD/Chorwacji/Egipcie* (*niepotrzebne skreślić) i od tamtej pory żadna rodzima atrakcja nie jest w stanie go zadowolić. W Bułgarii (NRD, Chorwacji, Egipcie…) morze było cieplejsze, ceny niższe, kobiety ładniejsze, hotele bardziej luksusowe, a z prysznica leciała dwudziestoletnia whisky (albo raczej woda w tym kolorze, tylko że Malkontent skutecznie wyparł ten fakt z pamięci). Wtedy to były (w)czasy! Bo teraz to już nie ma (w)czasów…

geese-2494952_960_720.jpg

500+ na wakacjach

Celowo użyłam tego sformułowania, chociaż okropnie mnie drażni. Zaczerpnęłam je z internetowego hejtu. Według niektórych każda wielodzietna rodzina to patologia, która powinna siedzieć w domach, chlać wódę i wyciągać łapy po zasiłki, zamiast wyjeżdżać wspólnie nad morze i zabierać przestrzeń prawdziwym turystom. Noż urwał nać! Sam program 500+ uważam za chybiony, ale skoro już jest, to świetnie, że dzięki niemu więcej ludzi stać na rodzinne wakacje. Miło się patrzy na uśmiechniętych małżonków, spacerujących promenadą z gromadką szkrabów. Ot co.

Jak już wspomniałam, my jesteśmy przede wszystkim pingwinią familią, chociaż pewnie tkwią w nas też pierwiastki innych gatunków. A Wy w których typach się odnajdujecie?

Czytała Krystyna Czubówna Lady Makbet

Taka tam ja..., Taka tam rodzina adopcyjna, Takie tam różne

Wyznania Ma(kbe)tki Polki

Dopijam właśnie poranną kawę i zastanawiam się, co mnie podkusiło, żeby dosypać do niej łyżeczkę trzcinowego cukru. Herbaty nie słodzę od podstawówki, kawy od kilku lat i słodka już mi zwyczajnie nie smakuje. Podejrzliwie zatem patrzę np. na Cyngla, który najchętniej wrzuciłby torebkę Liptona do cukierniczki i zalał wodą. W każdym razie, z bliżej niezrozumiałych dla mnie samej przyczyn, posłodziłam to nieszczęsne latte, a teraz próbuję wypić, co nawarzyłam. Zemdliło mnie już w połowie.

No i na co mi to było? A jeszcze wczoraj zadeklarowałam w rozmowie z Żuczkiem, że biorę się za siebie, żeby przestać wyglądać jak matka Polka w wytartym dresie. (Jak na ironię, piszę te słowa jeszcze w piżamie…  i z kubkiem tej obrzydliwie słodkiej kawy w ręku). Tak sobie myślę, że może czas w końcu zacząć patrzeć w lustro. Teraz, żeby nie popaść w jeszcze większe kompleksy, robię to niemal wyłącznie wtedy, kiedy muszę.  Czasem jednak zdarzają się jakieś nieprzewidziane okoliczności, prowokujące do zweryfikowania swojej powierzchowności.

O, na przykład dwa dni temu… kumpel żalił mi się, że jego partnerka bywa chorobliwie zaborcza i nieufna. I na koniec wypalił: „Ona jest zazdrosna o wszystkie moje koleżanki… oprócz ciebie!”. Chyba w gruncie rzeczy powinnam się cieszyć, ale hmm… jakoś nie poczułam się dzięki tej informacji bardziej kobieco. Rany, aż tak ze mną źle, że nie nadaję się nawet na wyimaginowaną rywalkę? Chociaż najgorszego komplementu, jaki kiedykolwiek usłyszałam, i tak nie przebił. Zdarzyło Wam się kiedyś, że ktoś próbował powiedzieć Wam coś miłego, a wyszło odwrotnie?

guinea-pig-498006_960_720

Część z Was już zna tę anegdotkę, bo czasem się nią dzielę dla rozładowania atmosfery. Otóż w czasach studiów miałam adoratora, chłopaka o niesamowicie romantycznym (choć jednocześnie dziwnym) usposobieniu. Któregoś razu, chyba w desperacji, nie wiedząc, jak ma mnie do siebie przekonać, wyznał: „Ty naprawdę dla mnie jesteś piękna! Zawsze podobały mi się takie dziewczyny o urodzie świnek morskich”. No niech go wszyscy diabli. Okej, urody mi Pan Bóg poskąpił, już to ustaliliśmy. Zapewne można mnie porównać do różnych straszydeł i kaszalotów. Ale żeby świnka morska??? Rozumiem, że mogłabym zrzucić parę kilo – jednak „parę” oznacza tu około 7, a nie 70! No i kurde, mogę swojej figurze sporo zarzucić, ale przynajmniej mam wyraźnie zaznaczone biodra. Widział ktoś biodra u świnki morskiej? J., czy Twoja pupilka miała widoczną talię? W swojej twarzy chyba prędzej (zwłaszcza po nieprzespanej nocy) dostrzegę cechy znudzonego basseta, ewentualnie jakiejś średnio rozgarniętej małpy, niż kawii domowej.

basset-hound-345646_960_720

Dobra, wróćmy do tematu… Nie dość, że kawa za słodka, to jeszcze nie chce się odczepić ode mnie ta durna przyśpiewka. W zeszłym tygodniu chrzestny Księżniczki śpiewał jej dziecięcą piosenkę: „Koła autobusu kręcą się, kręcą się, kręcą się, koła autobusu kręcą się cały czas” – etc. Mała oczywiście była zachwycona. Tylko że potem poszła spać, a P. i Cyngiel koncertowali dalej, wymyślając kolejne zwrotki. Na przykład:
„Biznes wujka J**** kręci się, kręci się, kręci się…” (Wujek J**** to ojciec Cyngla i właściciel niewielkiej firmy)
„Żule pod Biedronką kręcą się, kręcą się, kręcą się…”

I inne, niekoniecznie nadające się do zacytowania, zwłaszcza przed 22. Do teraz łapię się na tym, że nucę pod nosem niektóre z nich. Chociaż, co by nie mówić, chrzestni się Księżniczce udali. J. postawiła sobie za cel rozpieszczenie nam córki, a Cyngiel z kolei z chęcią budzi w sobie duże dziecko; czasem sam żartuje, że są z małą na podobnym poziomie rozwoju. Ostatnio usłyszałam na przykład taki monolog (to znaczy w założeniu dialog, tylko jedna jego uczestniczka jeszcze nie mówi):
– Księżniczko, jak robi kotek?

-…

– Miauuu… A jak robi piesek?

-….

– Hau, hau. A krówka?

– …

– Muuu, jak muuuuzyka!

(chwila ciszy)

– O, a jak robi biedronka?

– …

– „Codziennie niskie ceny!”

Miał szczęście, że nie niosłam wtedy żadnego kubka ani talerza, bo byłoby co sprzątać!

ladybug-3025203_960_720

I tak to się nam pomału żyje… Mała właśnie zasnęła, więc czas, żebym zakończyła pisanie i wzięła się do roboty, bo prace klasowe same się nie sprawdzą. A szkoda.

Udanego tygodnia, moi Mili!

PS. Czy komuś z Was zdarzyło się, że Stożki przekierowały go na jakąś zawirusowaną stronę w stylu „Wygrałeś Ajfona”? M. napisał mi niedawno, że tak się czasami dzieje… U Was też?